IFS ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖ ਟ੍ਰੌਮਾ ਚੰਗਾਈ: ਨਾਮ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣਾ
IFS ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖ ਟ੍ਰੌਮਾ ਚੰਗਾਈ: ਨਾਮ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣਾ
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੋਤ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ, ਡਰ ਜਾਂ ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕਦੇ ਹਾਂ, ਤਦੋਂ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਕਸਰ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। IFS (ਇੰਟਰਨਲ ਫੈਮਿਲੀ ਸਿਸਟਮਜ਼) ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇਸੇ ਆਵਾਜ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਇਕ ਰਾਹ ਹੈ — ਉਹ ਬੱਚਾ ਜੋ ਕਦੇ ਅਣਸੁਣਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸਮਝ
ਗੁਰਬਾਣੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: “ਬਾਲਕੁ ਸਿਆਣਾ ਹੋਇ ਗਿਆਨੁ ਸਚੁ ਲਹੈ।” ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ, ਤਦੋਂ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਰਾਹ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਓਹੋ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ।
IFS ਇਸ ਨੂੰ “Exile healing” ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ — ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਾਰਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਕਦੇ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ, ਡਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ।
Naam — ਰੂਹਾਨੀ ਜੁੜਾਵ ਦਾ ਇਲਾਜ
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ Naam ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਣ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਰਪਣ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ Naam ਜਪਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਸਵੈ-energy ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਾਂ। IFS ਵਿੱਚ ਇਹੀ Self-energy ਹੈ — ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਿਆਲਤਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਰੋਤ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ Naam ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਗੋਦ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਜਿਵੇਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: “ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਦੂਖ ਸਭੁ ਮਿਟੈ।” Naam ਦੀ ਸੁਰਤ ਅੰਦਰਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਧੋ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਤਮਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ।
ਦਿਆਲਤਾ — ਸਿੱਖ ਅਤੇ IFS ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਧੜਕਨ
IFS ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੋਵੇਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਲਾਜ ਦਇਆ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਕਿ ਨਿਣੇ ਤੋਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹੀ ਸੱਚਾ Simran ਹੈ — ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
IFS ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ exile ਪਾਰਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ — “ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਬਾਲਕੁ।” ਇਹ ਆਤਮਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਲਾਜ ਹੈ।
ਰੂਹਾਨੀ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ
ਜਦੋਂ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ Naam ਅਤੇ ਦਿਆ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। IFS ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ Self-energy ਅੱਗੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ — ਜੋ ਨਾ ਡਰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸੁਰਤ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਸਾਨੂੰ ਇਹੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਅਸਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ Naam ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਮੁੜ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ।
IFS ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸੱਚ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਇਲਾਜ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਰੂਹਾਨੀ ਸਮਰਪਣ ਹੈ — ਜਿੱਥੇ ਅੰਦਰਲਾ ਬੱਚਾ Naam ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
Comments